Informal investors, ook wel "business angels" genoemd, worden vaker gebruikt om gaten in het risicodragende deel van het financieringsplan te dichten:

  • vooral in de prestart-, start-, jonge groei- of doorstartfase,
  • vooral voor bedragen tot € 200.000, bedragen daarboven minder gebruikelijk,
  • vooral in gecombineerde rol als financier/coach/netwerker.

Financieren met informal investors heeft voor- en nadelen. De kunst is echter om te profiteren van de voordelen en een oplossing voor de nadelen te treffen, zoals SCN heeft gedaan:

Voor- en nadelen van financieren met informal investors >>

  • In veel gevallen zijn informal investors zelf (oud-)ondernemers die met ondernemen hun kapitaal hebben vergaard. Hun kennis, ervaring en netwerk worden dan ook vaak als voordeel gezien van dit fype financier.
  • Als tegenpool van dit voordeel wordt nog wel eens de neiging tot te veel eigenwijsheid en bemoeienis genoemd, zeker als de ervaring van de betreffende investor in een andere markt ligt dan waarin de onderneming actief is. Deze betrokkenheid komt natuurlijk ook voort uit het feit dat het participatierisico hen direct in prive ("informal") raakt, zowel financieel als in termen van aanzien/netwerk (afbreukrisico).

Oplossing voor de nadelen van financieren met informal investors >>

Deze nadelen kunnen grotendeels worden weggenomen als dit instrument meer wordt georganiseerd en geprofessionaliseerd, zoals bijv. in de VS en de UK al meer het geval is. Dit kan door informal investors gezamenlijk via een fonds te laten deelnemen in meerdere bedrijven en via deze weg tevens hun coachingsrol professioneel te organiseren, zoals dat in feite bij de SCN organisatie het geval is, met als voordelen:

  • spreiding van investeerdersrisico en mogelijk toegang tot risicoreducerende overheidsfaciliteiten,
  • spreiding van aandacht/bemoeienis en professionalisering van de coachingsrol,
  • betere afstemming op andere financiers door regiefunctie in financial engineeringsproces,
  • bundeling van kennis, ervaring en netwerken vanuit vele ondernemers- en adviseursinvalshoeken.

Andere voorbeelden van een dergelijke professionalisering van financiering met behulp van informal investors is The Informal Investors Network (TIIN) en het Growth Capital Fund. Beide zijn wel groot- schaliger opgezet en gericht op grotere financieringen dan Smart Capital Network (SCN), waarmee zij zich sterker richting participatiemaatschappij begeven, terwijl SCN meer op de helft van de informal investor blijft op het continuüm tussen beide vormen. Een ander voorbeeld is Nebib, dat puur gericht is op matching.

Als SCN u bijstaat bij het rondbreien van de financiering, dan kan SCN zowel haar eigen fondsen (lees: eigen informal investors) als andere informal investors hierin meenemen. Wij kunnen ons immers goed verplaatsen in de motieven en overwegingen van informal investors en kunnen zorgen voor spreiding van hun risico, hetgeen de effectiviteit van de financieringsbemiddeling vaak ten goede komt.

sitepad

home
kapitaal
co-financiers
informals